Côte Aimée

Verhalen vanuit de Provence

Koekjes bakken

| 4 Comments

Of ik die vrijdagochtend beschikbaar ben… Aangezien ik als vrijwilliger help bij de schoolbibliotheek denk ik dat de lerares daar een vervanger voor zoekt. Maar nee, ze zoekt iemand om te helpen in de klas. De laatste dag voor de kerstvakantie wordt er toch niks meer geleerd. Ze wil iets leuks doen met de leerlingen. Het blijkt te gaan om ‘koekjes bakken’ oftewel Faire des gateaux. In de ochtend gaan de kinderen ze bakken en ’s middags eten ze deze gezamenlijk op. En of ik mee wil helpen?

Als achtergrondinformatie is het goed om te weten dat er al sinds maanden een noodverordening geldt in Frankrijk. Concreet betekent dit dat ouders het schoolplein niet meer op mogen, laat staan dat ze in de klas komen. Ik vind dit heel erg jammer omdat een groot gedeelte van mijn kind’s leven zich afspeelt op school. Als vrijwilliger mag ik dan wel in de bibliotheek komen, maar tot nu toe was het klaslokaal nog verboden terrein. Voor mij is dit een uitgelezen kans om het klaslokaal van mijn dochtertje eens van dichterbij te bekijken. Daarnaast lijkt het me leuk om mee te helpen. Dus zeg ik ‘Ja’.

klaslokaal

Het (nog schone) klaslokaal

 

Die vrijdagochtend

Enfin, vrijdagmorgen was het zover: ik ging meehelpen koekjes bakken. De juf liet mij binnen, bracht me naar het lokaal en zei vervolgens dat ze de ovens ging halen. Oké, ovens halen? Stonden die niet al ergens klaar? Ze kwam terug met een enorm oud bakbeest dat niet had misstaan in mijn vroegere studentenhuis. Oh jee dacht ik. Wat gaat dit worden? Oven nummer twee was iets kleiner, maar minstens even oud. Gelukkig waren ze wel schoon. Vervolgens liet ze mij de recepten zien die we gingen maken. Ik weet dat ze in Frankrijk graag koken en de kinderen iets willen leren, maar dit was behoorlijke hogere kookkunde. We hebben het hier over een groep 6-jarigen… Nee hoor niks gewoon zandkoekjes bakken. Het begon al met het feit dat er twee verschillende recepten waren. We zouden beginnen met een soort minicroissantjes, gerold in vanille poedersuiker. Het tweede recept was voor chocoladekoekjes, gelukkig iets simpeler. Er kwam nog een moeder meehelpen. Alleen was die de (beloofde) weegschaal vergeten mee te nemen en moest er ergens een gammel ding vandaan getoverd worden….. Het hele ‘koekjes-bak-gebeuren’ moest toen nog beginnen.

Waar zijn we aan begonnen?

Ik heb me oprecht een paar keer afgevraagd waar deze juf (en ik) aan begonnen was. Stel je voor: er waren ongeveer 25 kinderen. Negen daarvan konden tegelijkertijd meehelpen met het deeg en de koekjes. De rest moest voor zichzelf een werkje gaan doen (travailler tout seul). In het begin ging dit goed. Totdat een paar kinderen hulp nodig hadden bij hun werk en de lerares begonnen te roepen. De snelle leerlingen klaar waren en wat anders wilden gaan doen, maar niet wisten wat. Het deeg inmiddels over de grond rolde (wat door sommigen het liefste zo weer in de kom werd teruggedaan). De hete ovens begonnen te stinken en de eerste leerling naar de wc moest. Daarnaast gebeurde er ook nog iets, buiten mijn gezichtsveld, wat leidde tot een (hele) boze juf en een kind in de strafhoek. En ik ben vast nog iets vergeten.

koekjes bakken

De kinderen genieten van het deeg maken

koekjes bakken

Kerstkoekjes maken

Eind goed Al goed

Het was hard doorwerken, want het moest allemaal op tijd af zijn. Maar een ‘eind goed, al goed’ is hier op zijn plaats. De koekjes zijn gelukt en nog lekker ook (ja, ik heb stiekem geproefd). De kinderen waren helemaal blij en enthousiast. Mijn dochtertje was supertrots dat haar mama op school mee kwam helpen. Het was heel goed voor mijn Frans. En als laatste heb ik diep respect gekregen voor deze juf die dit op touw zette en voor de leerlingen organiseerde. Want ook zij heeft zich misschien wel afgevraagd waar ze aan begonnen was. Toch deed ze het en bezorgde ze de kinderen een superleuke ochtend en een gezellige middag met lekkere kerstkoekjes. Er ging zelfs nog een zakje mee naar huis voor de ouders. Chapeau Maîtresse !

 

Het resultaat

Een zakje koekjes voor thuis

4 Comments

  1. haha, wat leuk! Ja, respect voor de juffen maar het is jullie toch maar mooi gelukt! Zijn ze ook strenger op school daar dan in Nederland denk je? Dat hoor je toch vaak? Zo’n noodverordering.. tja, lijkt mij best jammer maar misschien geeft het ook wel een veilig gevoel. Leuk verhaal!! Heb nu zin in koekjes! 😉

    • Hoi Jasmijn, ik geloof wel dat ze strenger zijn. Er is nog veel meer een onderwijzer – leerling relatie. En de leraar heeft het duidelijk voor het zeggen.

  2. Klinkt als de Franse slag: een beetje van dit en een beetje van dat! Rommelig maar toch uiteindelijk een leuk resultaat en genoten. Klinkt goed hoor en de koekjes zien er lekker uit.

Leave a Reply

Required fields are marked *.